Щирлиц вървеше по коридора. Изведнъж нещо го тресна с всичка сила по гърба. Щирлиц се просна на пода. Надигна се, огледа се - нямаше никого.
\"Сторило ми се е!\" - помисли си Щирлиц.
Махмурлия, събуждаики се сутринта, застава пред огледалото, щрака с пръсти и се чуди! Жена му, минаваики покрай него го пита:
-Пешо, какво правиш?
-Аааа, верно бе, Пешо беше!