Щирлиц вървеше по коридора. Изведнъж нещо го тресна с всичка сила по гърба. Щирлиц се просна на пода. Надигна се, огледа се - нямаше никого.
\"Сторило ми се е!\" - помисли си Щирлиц.
Трамваят рязко спира и един човек се хваща неволно за рамото на близкостояща жена.
— Господине – сърди се тя – не можете ли да се хванете за нещо друго?
— О, госпожо, моля ви се, не ме изкушавайте.